À Propos - Fotokunstfotografie

Ga naar de inhoud

À Propos

Een  fotograaf communiceert beroepsmatig niet met pen of mond, maar met zijn  foto's. De beeldtaal is immers wat uiteindelijk telt. Om onze virtuele  ontmoeting toch soepel te laten verlopen zal ik proberen in het kort een  beeld van mijzelf te schetsen, zodat jij je als  bezoeker van mijn  website een beeld kunt vormen betreffende het 'hoe' en 'waarom' van de  beelden die ik maak.

Ja, aan mijn eerste foto's kan ik mij nog  herinneren. Nee, niet meer aan het 'waar' en 'wat', maar wel nog aan de  avontuurlijke spanning die ik voelde als ik de geheimzinnige boxcamera  die zich met rolfims voedde voor mijn kinderbuik hield en in het glaasje  bovenop het motief zag. Eerst moest een veer worden gespannen en na een  druk op de ontspanknop ontspande samen met de camera ook ik.

In  mijn studententijd kocht ik de eerste spiegelreflexcamera. Het was een  simpele Practica waarbij elke instelling handmatig moest gebeuren. Zij  kreeg diafilms te eten waarbij de belichtingsspeelruimte marginaal is en  dat zorgde na een paar verknoeide films ervoor dat ik het denkproces  van de camera leerde begrijpen. Met veel praktische oefeningen en de  literaire consumptie van fotografische vakliteratuur, groeiden mijn  vaardigheden en mijn plezier in het vak.

Met de komst van de  digitale fotografie kwam alles in een stroomvernelling. Als 'early  adopter' raakte ik al snel in de ban van deze vernieuwing en een oude  hartstocht volgend, zocht ik met DSLR en Photoshop mijn weg in de wereld  van theater en dans. De DSLR kreeg gezelschap van de DSMR, het  spiegelloze equivalent waarmee tijdens voorstellingen in volle zalen  geruisloos kan worden gefotografeerd.

'Haal het doek maar op, doe  het licht maar aan' zong Wim Sonneveld ooit. Dat is voor mij steeds  weer een betoverend moment, het moment waarop het zaallicht dooft en de  eerste artiesten de toneelvloer betreden. De fascinerende prestaties van  de kunstenaars verdienen het om op het juiste moment in beeld te worden  gevangen als bewijs voor artistieke vaardigheden, of als tijdsdocument,  of als PR-materiaal of gewoon als herinnering voor persoonlijk gebruik  en plezier van betrokkenen. Gepassioneerde kunstenaars verdienen een  gepassioneerd fotograaf.
Terug naar de inhoud